Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GÜRİZGÂH: | (Girizgâh) f. Kaçacak yer. Edb: Bir bahisten diğer bahse, mukaddimeden maksada intikal için bir münasebet te'sis eden söz. Nedim'in:Bu şehr-i stanbul ki, bîmisl ü behadırBir sengine yekpâre Acem mülkü fedadırmatla'lı kasidesindeki:İstanbul'un evsafını mümkün mü beyan hiç Maksad hemen sadr-ı keremkâre duadır.Beyti gibi. Kast olunan şeye münasebet peyda eden söz. |
| İçerisinde 'GÜRİZGÂH' geçenler | |
| İçerisinde 'GÜRİZGÂH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GÜRİZ : | f. Kaçma. * Kaçan. * Edb: Kasidelerde mevzuya girmeden evvel söylenen beyit. |
| GÜRİHTE : | f. Kaçkın, kaçmış, kaçak. |
| GÜRAZ : | f. Azgın erkek domuz. |
| GÜL-FÂM : | Gül renkli. |