Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GÜZÎDE: | (Güzin) f. Seçilmiş. İntihab edilmiş. Beğenilmiş. |
| GÜZÎDE-GÂN: | (Güzide. C.) f. Seçkinler, beğenilmişler, seçilmiş olanlar. |
| GÜZÎDE-SUHEN: | f. Beğenilmiş söz söyleyen, seçkin sözler konuşan. |
| GÜZÎDEN: | f. Seçmek. İntihab etmek. |
| İçerisinde 'GÜZÎDE' geçenler | |
| BERGÜZİDE: | f. Seçkin. Seçilmiş. |
| GÜZÎDE-GÂN: | (Güzide. C.) f. Seçkinler, beğenilmişler, seçilmiş olanlar. |
| GÜZÎDE-SUHEN: | f. Beğenilmiş söz söyleyen, seçkin sözler konuşan. |
| GÜZÎDEN: | f. Seçmek. İntihab etmek. |
| HALVETGÜZİDE: | (Halvetgüzin) f. Halveti, tenha bir yeri seçmiş olan kimse. |
| MEASİR-İ BERGÜZİDE: | Seçme güzel eserler, izler, nişanlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GÜZÎDE-GÂN : | (Güzide. C.) f. Seçkinler, beğenilmişler, seçilmiş olanlar. |
| GÜZ : | Sonbahar. |
| GÜL-FÂM : | Gül renkli. |