Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GÜZÎN: | (Bak: Güzîde) |
| GÜZÎNİŞ: | f. Seçiş, seçme. |
| İçerisinde 'GÜZÎN' geçenler | |
| ÂRÂM-GÜZİN: | f. Dinlenmek için oturan, istirahat eden, dinlenen. |
| ASHÂB-I GÜZİN: | Mümtaz ve en meşhur sahâbeler. |
| BİH-GÜZİN: | f. Sarraf. * Bir şeyin en güzelini seçen. |
| CİHAR-I YAR-I GÜZİN: | f. Dört halife: Hz. Ebu Bekir, Hz. Ömer, Hz. Osman ve Hz. Ali (R.Anhüm) |
| DEREM-GÜZİN: | f. Sarraf. |
| GÜZÎNİŞ: | f. Seçiş, seçme. |
| NÂZİK-GÜZİN: | f. Çok nâzik. Seçkin, nâzik. |
| PEYGULEGÜZİN: | Bir köşede oturan. Köşeye çekilmiş olan. |
| SEFERGÜZİN: | f. Yolculuk yapan, seyahat eden. |
| UZLETGÜZİN: | f. Tenhada yaşayan, yalnızlık köşesine çekilen. |
| VAHDET-GÜZİN: | f. Yalnızlığa çekilen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GÜZÎNİŞ : | f. Seçiş, seçme. |
| GÜZÎDE : | (Güzin) f. Seçilmiş. İntihab edilmiş. Beğenilmiş. |
| GÜZ : | Sonbahar. |
| GÜL-FÂM : | Gül renkli. |