| Kelime | Anlam |
|---|
| GİN: | f. Türkçedeki "li, lu, lı" eklerinin karşılığıdır. |
| GÎNE: | Leşten akan murdar sarı su. |
| İçerisinde 'GİN' geçenler |
|---|
| AB-GİNE: | Fr. Billur. * Ayna. * Kılınç. * Göz yaşı. * Şişe, sürahi, kadeh. |
| AGİN: | f. Dolu, doldurulmuş. |
| BELGİN: | Belâ, zahmet, dâhiye. |
| GAM-GÎN: | Gamlı, kederli. |
| GAMM-GÎN: | f. Kederli, hüzünlü, gamlı. |
| GÎNE: | Leşten akan murdar sarı su. |
| GİRGİN: | Her yere sokulan, herkesle görüşen, sokulgan. * Mensub, alâkalı, müteallik. |
| HEM-GİNAN: | f. Bütün insanlar, bütün nev'-i beşer. |
| HIŞM-GÎN: | f. Dargın, öfkeli, kızgın, darılmış, gücenmiş. |
| MAGİN: | Mazaryon otu. |
| MÜŞGÎN: | f. Misk kokulu, miskli. * Siyah şey. |
| NİGİN: | f. Mühür, hâtem. * Yüzük. |
| NİGİNDÂN: | f. Yüzük mahfazası, yüzük kutusu. |
| NİGİNSÂY: | f. Mühür kazıcı. Hakkak. |
| RENGİN: | f. Renkli, boyalı. Parlak. Hoş. Süslü. Mülevven. Lâtif. |
| SEHM-GİN: | f. Korkunç, korkulu. |
| SENGİN: | f. Taştan olan, taştan yapılmış. |
| SERGİN: | f. Gübre, fışkı. |
| ŞERMGİN: | f. Utangaç. Utanan, hayâ eden. |
| ŞERMGİN: | f. Utangaç. Utanan, hayâ eden. |
| TEDİRGİN: | Huzursuz, rahatsız. |
| VAHŞET-ÂGİN: | Çok ıssız, korkulu yer, korkunç. |
| ZAGİNE: | (C.: Zagain) Kin, nefret. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| GÎNE : | Leşten akan murdar sarı su. |
| GİL : | f. Su ile ıslanmış toprak, balçık. Lüleci çamuru, kil. |