Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GİRÎBAN: | f. Elbise yakası. |
| GİRÎBAN-ÇÂK: | f. Yakası yırtık. Mc: Kederli, hüzünlü, üzüntülü. |
| GİRÎBAN-GİR: | f. Yaka tutan. |
| GİRÎBANÎ: | f. Bir çeşit gömlek. |
| İçerisinde 'GİRÎBAN' geçenler | |
| GİRÎBAN-ÇÂK: | f. Yakası yırtık. * Mc: Kederli, hüzünlü, üzüntülü. |
| GİRÎBAN-GİR: | f. Yaka tutan. |
| GİRÎBANÎ: | f. Bir çeşit gömlek. |
| TAHLİS-İ GİRİBAN: | Yakayı kurtarma, kurtarılma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GİRÎBAN-ÇÂK : | f. Yakası yırtık. * Mc: Kederli, hüzünlü, üzüntülü. |
| GÎR : | f. (Giriften) "Tutmak, yakalamak" mastarının emir köküdür. Türkçedeki: yapan, tutan, tutucu, dağılan, yayılan gibi mânalara gelir. Kelimenin sonuna eklenir. |
| GİL : | f. Su ile ıslanmış toprak, balçık. Lüleci çamuru, kil. |