Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GİRİFT: | f. Yakalama, tutma. Dolaşık. Birbiri içine girik. Girintili çıkıntılı, karışık. Motifleri birbirine girik ve içiçe geçme olan tezyinat tarzı. Buna aynı zamanda arabesk de denilir. Türk musikisinin nefesli sazlarından olup, bugün unutulmak üzeredir. Ney'e benzer. Girift çalana "Giriftzen" denilir. |
| GİRİFTAR: | f. Tutulmuş. Yakalanmış. |
| GİRİFTE: | f. Yakalanmış, tutulmuş. Bir hastalığa mâruz kalmış, hastalığa yakalanmış. Esir. |
| GİRİFTE-DEM: | f. Nefesi tutulmuş. |
| GİRİFTE-GÎ: | f. Tutkunluk. Hastalık hali. Esirlik. |
| GİRİFTE-HÂTIR: | f. Gücenik, kırgın. |
| GİRİFTE-LEB: | (C: Giriftelebân) f. Dudağı tutulmuş. Mc: Sessiz, sakin (kimse). |
| GİRİFTE-SER: | f. Aklı fikri dağılmış kimse. Dalgın kişi. |
| GİRİFTE-ZEBAN: | Kekeme, dili tutuk. |
| İçerisinde 'GİRİFT' geçenler | |
| AHU-Yİ LENG GİRİFTEN: | Topal ceylan tutmak. * Mc: İnsafsızlık etmek. Acizlere sataşmak. |
| AHZ Ü GİRİFT: | Ele geçirme, yakalama. * Esir alma. |
| GİRİFTAR: | f. Tutulmuş. Yakalanmış. |
| GİRİFTE: | f. Yakalanmış, tutulmuş. * Bir hastalığa mâruz kalmış, hastalığa yakalanmış. * Esir. |
| GİRİFTE-DEM: | f. Nefesi tutulmuş. |
| GİRİFTE-GÎ: | f. Tutkunluk. * Hastalık hali. * Esirlik. |
| GİRİFTE-HÂTIR: | f. Gücenik, kırgın. |
| GİRİFTE-LEB: | (C: Giriftelebân) f. Dudağı tutulmuş. * Mc: Sessiz, sakin (kimse). |
| GİRİFTE-SER: | f. Aklı fikri dağılmış kimse. Dalgın kişi. |
| GİRİFTE-ZEBAN: | Kekeme, dili tutuk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GİRİFTAR : | f. Tutulmuş. Yakalanmış. |
| GİRÎBAN : | f. Elbise yakası. |
| GÎR : | f. (Giriften) "Tutmak, yakalamak" mastarının emir köküdür. Türkçedeki: yapan, tutan, tutucu, dağılan, yayılan gibi mânalara gelir. Kelimenin sonuna eklenir. |
| GİL : | f. Su ile ıslanmış toprak, balçık. Lüleci çamuru, kil. |