Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GİRİH: | f. Bağ, düğüm. |
| GİRİH-BEND: | f. Bağcı, düğümcü. Uçkur. |
| GİRİH-BÜR: | f. "Düğüm kesen". Yankesici. |
| GİRİHÇE: | f. Küçük düğüm, düğümcük. |
| GİRİH-GÎR: | f. Düğümlü, dolaşık. |
| GİRİH-KÜŞA: | f. Düğüm açan, bağı çözen. Mc: Müşkülâtları yenen, zorlukları halleden. |
| İçerisinde 'GİRİH' geçenler | |
| GİRİH-BEND: | f. Bağcı, düğümcü. * Uçkur. |
| GİRİH-BÜR: | f. "Düğüm kesen". Yankesici. |
| GİRİHÇE: | f. Küçük düğüm, düğümcük. |
| GİRİH-GÎR: | f. Düğümlü, dolaşık. |
| GİRİH-KÜŞA: | f. Düğüm açan, bağı çözen. * Mc: Müşkülâtları yenen, zorlukları halleden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GİRİH-BEND : | f. Bağcı, düğümcü. * Uçkur. |
| GİRÎBAN : | f. Elbise yakası. |
| GÎR : | f. (Giriften) "Tutmak, yakalamak" mastarının emir köküdür. Türkçedeki: yapan, tutan, tutucu, dağılan, yayılan gibi mânalara gelir. Kelimenin sonuna eklenir. |
| GİL : | f. Su ile ıslanmış toprak, balçık. Lüleci çamuru, kil. |