Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GİRAN-HAB: | f. Uykusu ağır olan adam. |
| İçerisinde 'GİRAN-HAB' geçenler | |
| İçerisinde 'GİRAN-HAB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GİRAN-HAR : | f. Obur, çok yiyen. |
| GİRAN-BAHA : | f. Kıymet ve pahası çok olan. |
| GİRAN : | f. Pahalı. Tartısı ağır olan. Ağır. Dolu. * Sert. Katı. * Bıktırıcı. Usandırıcı. |
| GÎRA : | f. Müessir, te'sir eden, tutucu. |
| GÎR : | f. (Giriften) "Tutmak, yakalamak" mastarının emir köküdür. Türkçedeki: yapan, tutan, tutucu, dağılan, yayılan gibi mânalara gelir. Kelimenin sonuna eklenir. |
| GİL : | f. Su ile ıslanmış toprak, balçık. Lüleci çamuru, kil. |