| Kelime | Anlam |
|---|
| GİRAN-SER: | (C.: Giranserân) f. Mağrur, kibirli, gururlu, kendini beğenmiş. |
| GİRAN-SERÎ: | f. Kibirlilik, mağrurluk, enaniyetli oluş, kendini beğenmişlik. |
| İçerisinde 'GİRAN-SER' geçenler |
|---|
| GİRAN-SERÎ: | f. Kibirlilik, mağrurluk, enaniyetli oluş, kendini beğenmişlik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| GİRAN-SERÎ : | f. Kibirlilik, mağrurluk, enaniyetli oluş, kendini beğenmişlik. |
| GİRAN-SENG : | f. Ağır başlı kişi. Ciddi ve vakar sahibi kimse. * Sabırlı, kanaatkâr. |
| GİRAN-SAYE : | f. Yüksek makam ve mevki sahibi. * Ordu kumandanı. |
| GİRAN-BAHA : | f. Kıymet ve pahası çok olan. |
| GİRAN : | f. Pahalı. Tartısı ağır olan. Ağır. Dolu. * Sert. Katı. * Bıktırıcı. Usandırıcı. |
| GÎRA : | f. Müessir, te'sir eden, tutucu. |
| GÎR : | f. (Giriften) "Tutmak, yakalamak" mastarının emir köküdür. Türkçedeki: yapan, tutan, tutucu, dağılan, yayılan gibi mânalara gelir. Kelimenin sonuna eklenir. |
| GİL : | f. Su ile ıslanmış toprak, balçık. Lüleci çamuru, kil. |