Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GİRYE-FEZA: | f. Çok ağlatan, ağlamayı artıran. |
| İçerisinde 'GİRYE-FEZA' geçenler | |
| İçerisinde 'GİRYE-FEZA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GİRYE-FEŞAN : | f. Acıklı acıklı ağlayan, gözyaşı saçan. |
| GİRYE-İ ŞÂDÎ : | Sevinçten dolayı olan ağlama. Sevinç gözyaşı. |
| GİRYE : | f. Gözyaşı. |
| GİRYAN : | f. Gözyaşı döken. Ağlayan. |
| GÎR : | f. (Giriften) "Tutmak, yakalamak" mastarının emir köküdür. Türkçedeki: yapan, tutan, tutucu, dağılan, yayılan gibi mânalara gelir. Kelimenin sonuna eklenir. |
| GİL : | f. Su ile ıslanmış toprak, balçık. Lüleci çamuru, kil. |