Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GAFİL: | Dikkatsiz, iyi düşünmeyen, uyanık olmayan. Haberi olmayan, ihtiyatsız, başına geleceği önceden düşünmeyen. Allah'ı unutan. Kendi gayr-ı meşru zevkine dalan. (Günde bir taşı binâ-yı ömrümün düştü yere,Can yatar gafil, binası oldu viran bîhaber. (Niyazi-i Mısrî) |
| GAFİLÂNE: | f. Körü körüne, ihtiyatsızca, dalgınlıkla. Gafilcesine. |
| GAFİLEN: | Habersizce, gafil olarak. |
| İçerisinde 'GAFİL' geçenler | |
| GAFİLÂNE: | f. Körü körüne, ihtiyatsızca, dalgınlıkla. Gafilcesine. |
| GAFİLEN: | Habersizce, gafil olarak. |
| MÜTEGAFİL: | (Gaflet. den) Gafil görünen, gafil gibi davranan. |
| MÜTEGAFİLANE: | Gafil gibi davranarak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GAFİLÂNE : | f. Körü körüne, ihtiyatsızca, dalgınlıkla. Gafilcesine. |
| GAFÎ : | Her şeyin kemi, yaramazı, kötüsü. |
| GAF : | Fr. Beceriksizce ve yersiz söz yahut davranış. |
| GABANE : | Kişinin fikir ve tedbirinin zayıf ve eksik olması. |