Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GAFİR: | Mağfiret eden, kusurları örten, afveden Allah (C.C.) |
| GAFİR-ÜZ ZENB: | f. Günahları örtüp afveden, suçları bağışlayan Cenab-ı Hak (C.C.) |
| GAFÎR: | Çok fazla, sayısız, kalabalık. Örten, etrafını çeviren. Umumi. Boyun, boğaz ve kafada olan tüyler. |
| İçerisinde 'GAFİR' geçenler | |
| AGFER-ÜL-GAFİRÎN: | Afvedenlerin en çok afvedeni. (Allah). |
| CEMM-İ GAFİR: | Büyük cemâat, insan kalabalığı. Ekseriyet. * Muhâfızlar. |
| GAFİR-ÜZ ZENB: | f. Günahları örtüp afveden, suçları bağışlayan Cenab-ı Hak (C.C.) |
| MAGAFİR: | (Miğfer. C.) Çelik başlıklar, miğferler. |
| MAGAFİR: | Çirkin kokulu bir zamk. |
| MEGAFİR: | (Miğfer. C.) Miğferler. Eskiden muharebelerde başa giyilen demir başlıklar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GAFİR-ÜZ ZENB : | f. Günahları örtüp afveden, suçları bağışlayan Cenab-ı Hak (C.C.) |
| GAFÎ : | Her şeyin kemi, yaramazı, kötüsü. |
| GAF : | Fr. Beceriksizce ve yersiz söz yahut davranış. |
| GABANE : | Kişinin fikir ve tedbirinin zayıf ve eksik olması. |