Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GANİM: | Ganimet alan. |
| GANİMEN: | Ganimet almış olarak. |
| GANİMET: | Harpte düşmandan alınan mal. Çalışmaksızın ele geçen nimet. |
| GANİMÎN: | Harbe bizzat iştirak edip, ganimet almağa hak kazanan muzaffer mücahidler. |
| İçerisinde 'GANİM' geçenler | |
| GANİMEN: | Ganimet almış olarak. |
| GANİMET: | Harpte düşmandan alınan mal. * Çalışmaksızın ele geçen nimet. |
| GANİMÎN: | Harbe bizzat iştirak edip, ganimet almağa hak kazanan muzaffer mücahidler. |
| MAGANİM: | (Magnem. C.) Ganimetler. Düşmandan ele geçirilen mallar. |
| MEGANİM: | Ganimet malları. Harbde alınan mallar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GANİMEN : | Ganimet almış olarak. |
| GANÎ : | Zengin, kimseye muhtaç olmayan, elindekinden fazla istemiyen. Varlıklı, bol. |
| GÂN : | f. Cemi' yapmak için, sonu "e" sesi ile biten kelimenin sonuna gelir bir "ek" tir. Meselâ: Bendegân $ : f. Hizmetçiler, bendeler. |
| GABANE : | Kişinin fikir ve tedbirinin zayıf ve eksik olması. |