Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GARİB-ÜD DİYÂR: | Memleketin yabancısı. |
| İçerisinde 'GARİB-ÜD DİYÂR' geçenler | |
| İçerisinde 'GARİB-ÜD DİYÂR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GARİB-NÜVAZ : | f. Kimsesizlere ve gariplere yardım eden. Biçareleri ve zavallıları koruyan. |
| GARİB : | (A, uzun okunur) Batan. Gurub eden. * İki omuz arası. * Devenin hörgücüyle boynu arası. |
| GARÎ : | f. Kararsız, sebatsız. |
| GAR : | (Ger) f. Kelimeye eklemekle nisbet veya fâillik mânası verilir. Yapan, yapıcı mânasınadır. Meselâ: |
| GABANE : | Kişinin fikir ve tedbirinin zayıf ve eksik olması. |