Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GARABET-CU: | f. Tuhaf şeylere meraklı olan, garip şeyler arayan. |
| İçerisinde 'GARABET-CU' geçenler | |
| İçerisinde 'GARABET-CU' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GARABET-NÜMA : | f. Yabancılık çeken. Garip, tuhaf. |
| GARABET : | Yabancılık. Gariblik. * Tuhaflık. * Âcizlik, beceriksizlik. * Gizli olmak. Hilaf-ı âdet olmak. * Iraklık. * Edb: Ne demek olduğu herkesçe anlaşılmayacak kelime ve tabirlerin söz arasında kullanılması. |
| GAR : | (Ger) f. Kelimeye eklemekle nisbet veya fâillik mânası verilir. Yapan, yapıcı mânasınadır. Meselâ: |
| GABANE : | Kişinin fikir ve tedbirinin zayıf ve eksik olması. |