Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GAVÎ: | (A, uzun okunur) Çok azgın. Çok sapkın. Yoldan şaşıp azıtan zâlim. |
| GAVİYY: | Azgın. Zâlim. Tek başına kalan. |
| İçerisinde 'GAVÎ' geçenler | |
| GAVİYY: | Azgın. Zâlim. * Tek başına kalan. |
| LUGAVÎ: | Lügata mensup. Lügata, kelimeye âit. Lügattan anlayan. Mecazî olmayıp hakiki bir mânaya delâlet eden kelimeye âit olan. |
| LUGAVİYYUN: | Lügatçılar, kelimelerden anlayan âlimler. |
| MAGAVİR: | (Mugâvir. C.) Kıtal eden, harbeden, çarpışan. |
| MEGAVİL: | (Migvel. C.) Hançerler. Ufak ve ince kılınçlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GAVİYY : | Azgın. Zâlim. * Tek başına kalan. |
| GÂV : | f. Öküz, sığır, bakara. |
| GABANE : | Kişinin fikir ve tedbirinin zayıf ve eksik olması. |