Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GEDİKLİ: | t. Tar: Yeniçeri efradı arasında eskilikleri dolayısıyla imtiyazlı olanlar. Bunlar diğer yeniçerilerden ayrılmak için bellerine seraser denilen kumaştan kuşak sararlardı. Yıkık, çentikli ve düşük yeri olan. Mülk olduğu halde vakfa ait bir tarafı olan. Deniz assubayı ki, eskiden yükselerek subay olabilirdi. |
| İçerisinde 'GEDİKLİ' geçenler | |
| İçerisinde 'GEDİKLİ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GED : | (Gedbe) f. Yoksul, dilenci, fakir, dilenen. * Dilencilik. |
| GEBE : | (Bak: Hâmile) |