Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GEND: | f. Pis koku, fenâ koku. |
| GENDA(Y): | f. Kokmuş, fenâ kokulu. |
| GENDEME: | f. Siğil. |
| GENDİDE: | Kokmuş. |
| GENDÜM: | f. Buğday. |
| GENDÜM-GUN: | f. Buğday renkli. |
| GENDÜMNÜMA: | f. Yüze gülüp aldatan. Hilekâr. |
| İçerisinde 'GEND' geçenler | |
| AGENDE-GUŞ: | f. Söz dinlemeyen, aldırmayan, alçak ve hayırsız kimse. |
| BEGEND: | f. Yuva. * Kümes, folluk. |
| EFGENDE: | f. Yere atılmış, düşürülmüş. Yıkılmış, yıkık. Bozulmuş, tahrib edilmiş. * Biçare, zavallı, düşkün. |
| FİGENDE: | f. Yıkık, yıkılmış, düşkün. |
| GENDA(Y): | f. Kokmuş, fenâ kokulu. |
| GENDEME: | f. Siğil. |
| GENDİDE: | Kokmuş. |
| GENDÜM: | f. Buğday. |
| GENDÜM-GUN: | f. Buğday renkli. |
| GENDÜMNÜMA: | f. Yüze gülüp aldatan. Hilekâr. |
| SER-EFGENDE: | (C.: Serefgendegân) f. Başını eğen. |
| SEVGEND: | f. Yemin, kasem, and. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GENDA(Y) : | f. Kokmuş, fenâ kokulu. |
| GENC (GENCİNE) : | f. Define, hazine. Gömülü hazine. Kenz. |
| GEBE : | (Bak: Hâmile) |