Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GERDEN-BEND: | f. Boyuna bağlanan nesne, boyun bağı. Gerdanlık. |
| İçerisinde 'GERDEN-BEND' geçenler | |
| İçerisinde 'GERDEN-BEND' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GERDEN-BESTE : | f. Boynu bağlı. İtâatli. Boyun eğmiş. |
| GERDEN : | f. Dönen. Dönücü. * Boyun. * Şeci'. Bahadır. Pehlivan. |
| GERDE : | f. İsimlere eklenerek; etmiş, yapmış, eylemiş gibi mef'uller yapılır. |
| GERD : | f. Baht, talih. Fayda. * Toz, toprak. * Hüzün, keder, gam, tasa. |
| GER : | Uyuz hastalığı. |
| GEBE : | (Bak: Hâmile) |