Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GERDUN-MÎNA: | f. Gök, sema, asuman. |
| İçerisinde 'GERDUN-MÎNA' geçenler | |
| İçerisinde 'GERDUN-MÎNA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GERDUN-SİRİŞT : | f. Mağrur, gururlu, kibirli kimse. * Zâlim, gaddar, kan dökücü. * Tenbel, uyuşuk. |
| GERDUN : | f. Dünyâ, felek. * Dönen, dönücü, devreden, çevrilen. |
| GERD : | f. Baht, talih. Fayda. * Toz, toprak. * Hüzün, keder, gam, tasa. |
| GER : | Uyuz hastalığı. |
| GEBE : | (Bak: Hâmile) |