Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GILMAN: | (Gulâm. C.) Bıyığı yeni bitmiş gençler. Cennet'te hizmet gören delikanlılar. Köleler, esirler. |
| GILMAN-I ENDERUN: | Tar: Topkapı Sarayı (Yenisaray) iç oğlanları hakkında kullanılan bir tabirdir. Bunlar derece ve hizmet itibariyle başka başka odalara ayrılmışlardı. |
| GILMAN-I HASSA: | Tar: Padişahların hususi köleleri. Bunlara ilk zamanlarda "İç oğlanları", daha sonları da "İç ağaları" da denilirdi. Bunlar, "Enderun-u Hümayun" denilen ve sarayın Babussaade'den içeride bulunan kısmında hizmet ederler; derece ve hizmet itibariyle başka başka odalarda otururlardı. Bu odalar; Büyük ve Küçük Odalar, Doğancı Koğuşu, Seferli Odası, Kiler Odası, Hazine Odası adlarını taşırlardı. |
| GILMAN Ü CEVARÎ: | Köleler ve cariyeler. |
| İçerisinde 'GILMAN' geçenler | |
| İçerisinde 'GILMAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GİL : | f. Su ile ıslanmış toprak, balçık. Lüleci çamuru, kil. |