Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GUŞE-İ DEHAN: | Ağzın iki tarafı. |
| İçerisinde 'GUŞE-İ DEHAN' geçenler | |
| İçerisinde 'GUŞE-İ DEHAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GUŞE-İ UZLET : | Tenha ve ıssız köşe. |
| GUŞE-BEND : | f. Köşebent. * Ciltli kitaplarda kapağın dört köşesine yapılan süsleme. |
| GUŞE : | f. Köşe, kenar, bucak. |
| GUŞ : | f. Kulak. * Mc: İşitmek. |
| GU(Y) : | "Diyen, söyleyen" mânâlarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Rast-gu $ : Doğru söyleyen. Suhan-gu $ : Söz söyleyen, konuşan. |