Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GUBAR: | Toz. |
| GUBAR-ÂLUD: | f. Tozlanmış, toza bulanmış. tozlu. |
| GUBARE: | f. Sığır ağılı, mandıra. Sığır sürüsü. |
| GUBARÎ: | Eski harflerle yazılan bir çeşit ince yazı. Bu isim Arapça toz demek olan gubardan alınmıştır. Yazı, toz gibi ince yazıldığı için bu adı almıştır. Eski Türk devletlerinde güvercin postalarıyla gönderilen mektuplar bu yazı ile yazılırdı. (O.T.D.S.) |
| İçerisinde 'GUBAR' geçenler | |
| GUBAR-ÂLUD: | f. Tozlanmış, toza bulanmış. tozlu. |
| GUBARE: | f. Sığır ağılı, mandıra. * Sığır sürüsü. |
| GUBARÎ: | Eski harflerle yazılan bir çeşit ince yazı. Bu isim Arapça toz demek olan gubardan alınmıştır. Yazı, toz gibi ince yazıldığı için bu adı almıştır. Eski Türk devletlerinde güvercin postalarıyla gönderilen mektuplar bu yazı ile yazılırdı. (O.T.D.S.) |
| PÜR-GUBÂR: | f. Çok tozlu. Toz içinde. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GUBAR-ÂLUD : | f. Tozlanmış, toza bulanmış. tozlu. |
| GU(Y) : | "Diyen, söyleyen" mânâlarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Rast-gu $ : Doğru söyleyen. Suhan-gu $ : Söz söyleyen, konuşan. |