Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GUDDE: | Tıb: Bez. Vücudun muhtelif yerlerinde, hususan boyunda bir nevi vücuda lazım su çıkaran depocuk. Şiş. |
| GUDDE-İ ARAKIYYE: | Ter bezi. |
| GUDDE-İ LUÂBİYE: | Tükrük bezi. |
| GUDDE-İ MİDEVİYE: | Mide bezi. |
| GUDDE-İ NEKFİYYE: | Tıb: Kulak memesinden çeneye kadar olan kısımda bazan ufak ufak meydana gelen bezler. |
| GUDDE-İ TAHT-EL LİSAN: | Dilaltı bezi. |
| İçerisinde 'GUDDE' geçenler | |
| GUDDE-İ ARAKIYYE: | Ter bezi. |
| GUDDE-İ LUÂBİYE: | Tükrük bezi. |
| GUDDE-İ MİDEVİYE: | Mide bezi. |
| GUDDE-İ NEKFİYYE: | Tıb: Kulak memesinden çeneye kadar olan kısımda bazan ufak ufak meydana gelen bezler. |
| GUDDE-İ TAHT-EL LİSAN: | Dilaltı bezi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GUDDE-İ ARAKIYYE : | Ter bezi. |
| GUDAF : | (C.: Gudfân) Kuzgun. |
| GU(Y) : | "Diyen, söyleyen" mânâlarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Rast-gu $ : Doğru söyleyen. Suhan-gu $ : Söz söyleyen, konuşan. |