Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GUH: | f. Pislik, necâset. |
| İçerisinde 'GUH' geçenler | |
| İŞGUH: | f. Yere yıkılış, yüz üstü kapanış. |
| NİGUHÂH: | f. Hayır temenni eden, iyilik isteyen. |
| NİGUHİDE: | f. Çekiştirilmiş, zemmolunmuş, gıybet edilmiş. |
| NİGUHİŞ: | f. Çekiştirme, gıybet, zemm. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GU(Y) : | "Diyen, söyleyen" mânâlarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Rast-gu $ : Doğru söyleyen. Suhan-gu $ : Söz söyleyen, konuşan. |