Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GULÜVV: | Ayaklanma. Taşkınlık. Üşüşme. Hücum. Saldırış. Edb: Mübalağanın son derecesi. Üçe ayrılan mübalağanın diğer iki derecesinden biri tebliğ, öteki iğraktır. Aşağıdaki parçada mübalağa gulüv derecesindedir: Gökler gürüldese, şimşekler çaksa Volkanlar fışkırsa, lâvları aksa,Kıyısız denizler kabarsa, coşsa,Coşkun dalgaları birden tutuşsa, Yerden gökyüzüne alevler ağsa,Gökten yeryüzüne yıldızlar yağsa,Arzın içindeki ateş patlasa,Küreler yarılsa, feza çatlasa,Bir yürek bulunur, korkudan beri,Anladın mı kimdir o? Türk Askeri. |
| GULÜVV-İ ÂMM: | Genel ayaklanma, umumi isyan. |
| İçerisinde 'GULÜVV' geçenler | |
| GULÜVV-İ ÂMM: | Genel ayaklanma, umumi isyan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GULÜVV-İ ÂMM : | Genel ayaklanma, umumi isyan. |
| GULÜF : | (Gılâf. C.) Kınlar, mahfazalar, kılıflar. |
| GUL : | f. Safdil, ahmak, bön, sersem. |
| GU(Y) : | "Diyen, söyleyen" mânâlarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Rast-gu $ : Doğru söyleyen. Suhan-gu $ : Söz söyleyen, konuşan. |