Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GULGULE-İ ETFAL: | Çocukların gürültüsü, çocukların bağrışıp çağrışmaları. |
| İçerisinde 'GULGULE-İ ETFAL' geçenler | |
| İçerisinde 'GULGULE-İ ETFAL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GULGUL(E) : | Bağrışıp çağrışma. Şamata, gürültü. Velvele. * Ağız tarafı dar olan bir kabdan akan suyun çıkardığı ses. |
| GUL : | f. Safdil, ahmak, bön, sersem. |
| GU(Y) : | "Diyen, söyleyen" mânâlarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Rast-gu $ : Doğru söyleyen. Suhan-gu $ : Söz söyleyen, konuşan. |