Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GURFE-İ ÂLİYE: | Yüksek çardak. Yüksek köşk. Balkon, cumba. |
| İçerisinde 'GURFE-İ ÂLİYE' geçenler | |
| İçerisinde 'GURFE-İ ÂLİYE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GURFE : | Yüksek, âli bina. * Yüksek derece. * Cennet köşkleri. |
| GUR : | Kabir, mezar. * Meşhur pehlivan Rüstem-i İraninin lâkabı. * Yaban eşeği. |
| GU(Y) : | "Diyen, söyleyen" mânâlarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Rast-gu $ : Doğru söyleyen. Suhan-gu $ : Söz söyleyen, konuşan. |