Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HÂCİB: | Perde. Perdeci. Kapıcı. Eskiden Osmanlı İmparatorluğu zamanında Devlet Reisinin en yakın me'muru. Vezirler veya âmirler. Kaş. |
| HÂCİB-İ BÂRİ: | Cebrail (A.S.) |
| HÂCİB-İ YEMİN: | Sağ kaş. |
| HÂCİB-İ YESAR: | Sol kaş. |
| HÂCİBEYN: | İki kaş. |
| İçerisinde 'HÂCİB' geçenler | |
| HÂCİB-İ BÂRİ: | Cebrail (A.S.) |
| HÂCİB-İ YEMİN: | Sağ kaş. |
| HÂCİB-İ YESAR: | Sol kaş. |
| HÂCİBEYN: | İki kaş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HÂCİB-İ BÂRİ : | Cebrail (A.S.) |
| HACÎ : | (Hicv. den) Hiciv yazan, hicveden, yeren. |
| HAC : | (Hâcet. C.) İhtiyaçlar. * Devedikenleri. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |