Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HÂCET-MENDÎ: | f. Muhtaçlık, ihtiyaçlı olma. |
| İçerisinde 'HÂCET-MENDÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'HÂCET-MENDÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HÂCET-MENDÂNE : | f. Muhtaçcasına, ihtiyaçlı olarak. |
| HÂCET : | (C.: Hâcât) İhtiyaç, lüzum, muhtaçlık. |
| HÂCE : | f. Hoca, efendi, sâhib, muallim, âile reisi. |
| HAC : | (Hâcet. C.) İhtiyaçlar. * Devedikenleri. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |