| Kelime | Anlam |
|---|
| HÂDİYE: | Değnek, asâ, sopa.
Su içinden sivrilerek yükselen kaya. |
| İçerisinde 'HÂDİYE' geçenler |
|---|
| ARŞ-I EHADİYET: | Allahın ehadiyet tecellisinin arşı ve âlemi. Allahın, ehadiyet tecellisini gösteren âlem. |
| AYİNE-İ EHADİYET: | Ehadiyetin ayinesi. Cenab-ı Hakk'ın ekser isimlerinin tecellisine mazhar olan şey.(Hayat birşeye girdiği vakit, o cesedi bir âlem hükmüne getirir; cüz ise küll gibi, cüz'iye dahi külli gibi bir câmiiyyet verir. Evet hayatın öyle bir câmiiyyeti var; âdeta umum kâinata tecelli eden ekser Esmâ-i Hüsnayı kendinde gösteren bir câmi âyine-i ehadiyettir. Bir cisme hayat girdiği vakit, küçük bir âlem hükmüne getirir, âdeta kâinat şeceresinin bir nevi fihristesini taşıyan bir nevi çekirdeği hükmüne geçiyor. Nasıl ki, bir çekirdek, onun ağacını yapabilen bir kudretin eseri olabilir; öyle de: En küçük bir zihayatı halkeden, elbette umum kâinatın Hâlıkıdır. L.) |
| DAİRE-İ EHADİYET: | Allah'ın ehadiyetle tecelli ettiği dâire. (Bak: Ehadiyet) |
| İANE-İ CİHADİYE: | Muharebe zamanında harbin icab ettirdiği fazla masrafları karşılamak ve yardım olmak için halktan alınan paralar. Miktarı, her mahallin iktidarı derecesine göre kaza ve liva üzerine merkezden tertib ve "tevzi defterleri"ne maktu' miktar olarak konulurdu. Bu çeşit vergi ve ianeler Tanzimat'tan sonra kaldırılmıştır. |
| SIRR-I EHADİYET: | Ehadiyetin sırrı, mânası, kuvvet ve te'siri. |
| SİKKE-İ EHADİYET: | Her şeyin bir elden çıktığını gösteren damga, işaret. (Bak: Ehadiyyet) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| HÂDİY-ÜT TARİK : | Hidayet yoluna sevkeden, mürşid. Doğru yolda giden. |
| HADÎ : | Birinci. * Mazluma yardım eden. * Deveyi şarkı söyleyerek süren. |
| HAD : | f. Çaylak kuşu.HAD' $ (Hıd') : Aldatmak. * Dühul etmek, girmek. * Kurumak. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |