Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HÂFE: | (C.: Hâfât) Sâhil, kıyı, deniz kenarı. İki veya daha fazla sathın, bir açı teşkil ederek birleşmesinden meydana gelen uzunlamasına keskinlik. |
| HÂFE-İ NEHR: | Nehir kenarı. |
| HÂFE-İ TARÎK: | Yol kenarı. |
| HAFE: | İçine bal konulan sahtiyan tuluk. |
| HAFEDE: | (Hafid. C.) Yardımcılar, hâdimler. |
| HAFEF: | Fakirlik. Darlık. Şiddet. |
| HAFELLEH: | Ayaklarının uç kısmı birbirine yakın olup, ökçeleri uzak olan. |
| HAFENDER: | Malını güzel tedbirlerle çoğaltan mal sahibi. |
| HAFER: | Çukurdan çıkartılan toprak. Dişin çürümüş kısmı veya kiri. |
| HAFER: | Çok fazla utanmak. |
| HAFEŞ: | (C.: Ahfâş) İğne ve iplik koyacak kap. Sel. |
| HAFEŞ: | Gözün küçük olması ve görme kuvvetinin zayıf olması. (Öyle kişiye "ahfeş" derler.) |
| HAFET: | Islıklı yılan. |
| İçerisinde 'HÂFE' geçenler | |
| HÂFE-İ NEHR: | Nehir kenarı. |
| HÂFE-İ TARÎK: | Yol kenarı. |
| HAFEDE: | (Hafid. C.) Yardımcılar, hâdimler. |
| HAFEF: | Fakirlik. Darlık. * Şiddet. |
| HAFELLEH: | Ayaklarının uç kısmı birbirine yakın olup, ökçeleri uzak olan. |
| HAFENDER: | Malını güzel tedbirlerle çoğaltan mal sahibi. |
| HAFER: | Çukurdan çıkartılan toprak. * Dişin çürümüş kısmı veya kiri. |
| HAFER: | Çok fazla utanmak. |
| HAFEŞ: | (C.: Ahfâş) İğne ve iplik koyacak kap. * Sel. |
| HAFEŞ: | Gözün küçük olması ve görme kuvvetinin zayıf olması. (Öyle kişiye "ahfeş" derler.) |
| HAFET: | Islıklı yılan. |
| İHAFE: | Korkutmak. Havf ettirmek. |
| IHAFE: | Korkutmak. |
| MAHAFET: | Korku. Korkmak. |
| MAHAFETULLAH: | Allah korkusu. |
| MEHAFET: | (Bak: Mahafet) |
| MİLHAFE: | Bürünecek şey. Yorgan. |
| MUHAFETE: | Söyleme, yavaş okuma. |
| MÜCAHAFE: | İzdiham etmek, kalabalık yapmak. * Birbirine kılıç ve bıçak çekip vuruşmak. |
| MÜLAHAFE: | Mülâzemet, devamlı bir işle meşguliyet. Bir işe bağlılık. * İsrar etmek. |
| NAHAFET: | Zayıflık, arıklık, cılızlık. |
| NAHAFET: | Aksırma. |
| NEHAFE: | Tıksırmak, aksırmak. * Nefes verip almak. |
| NEHAFE: | Zayıflık. |
| REHAFE: | İncelik. |
| REHAFEŞAN: | f. Kurtarıcı. |
| SAHAFET: | Zayıflık, bozukluk. * Hafiflik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HÂFE-İ NEHR : | Nehir kenarı. |
| HAFA : | Gizlilik. Gizli olmak. Saklılık. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |