Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HÂHİŞGER (HÂHİŞKER): | f. Arzulayan. İsteyen. İstekli. |
| İçerisinde 'HÂHİŞGER (HÂHİŞKER)' geçenler | |
| İçerisinde 'HÂHİŞGER (HÂHİŞKER)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HÂHİŞGERAN (HÂHİŞKERÂN) : | f. Hâhişgerler, istekliler, tâlibler. |
| HÂHİŞ : | f. Fazla arzu, isteyiş. |
| HAH : | f. (Hasten : "İstemek" mastarından yapılmıştır.) Kelimenin sonuna getirilerek isteyen, ister mânasında terkib yapılır. Meselâ: Bed-hah $ : Kötülük isteyen. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |