Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HÂSİRÎN: | (Hâsir. C.) Zarar görmüş olanlar, ziyana uğramış kimseler. |
| İçerisinde 'HÂSİRÎN' geçenler | |
| İçerisinde 'HÂSİRÎN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HASÎR : | Bir şey söyler veya okurken dili tutulan kimse. Kekeme insan. * Hasır. |
| HASÎ : | (Has'. den) Herkes tarafından kovulan. Sürülüp tardedilen. |
| HAS' : | Reddetme. * Uzak olmak. Uzaklaştırmak. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |