Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HÎŞTEN: | f. Kendi. |
| HÎŞTENDAR: | f. Kendine iyi bakan, sağlığını koruyan. |
| HÎŞTEN: | f. Kendi. |
| İçerisinde 'HÎŞTEN' geçenler | |
| HÎŞTENDAR: | f. Kendine iyi bakan, sağlığını koruyan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HÎŞTENDAR : | f. Kendine iyi bakan, sağlığını koruyan. |
| HİŞT : | Eskiden kullanılan, kısa el mızrağına benzer bir savaş âleti. Daha ziyade Osmanlı ordularında bulunan bu silâh, özellikle hassa birliklerine verilirdi. |
| HÎŞ : | (C.: Hişân) f. Akraba. Aynı soydan olan. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |