Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HÎME: | f. Kütük, odun, kereste. |
| HİMEM: | (Himmet. C.) Himmetler. |
| İçerisinde 'HÎME' geçenler | |
| BEHİME: | (Bak: Behim) |
| BERAHİME: | Berehmenler. Bâtıl ve sapkın Hind ve Mecûsi dinindekilerin reisleri. |
| HİMEM: | (Himmet. C.) Himmetler. |
| KUVVE-İ VÂHİME: | Vehim ve hayâl duygusu. Kuruntu hâssesi. |
| LAHİME: | Et yiyen hayvan. |
| MAANÎ-İ MÜTEZAHİME: | Bir kelimenin çok mânaya gelip birbiri ile yarışma hâli. |
| MÜTELAHİME: | Deri ile birlikte epeyce de et kesilmiş olan yara. |
| RAHİME: | Rahmet eylesin. |
| RAHİMEHULLAH: | "Allah ona merhamet eylesin, Allah rahmet eylesin" meâlinde duâdır. |
| RAHİMEHUMALLAH: | "Onların ikisine de Allah rahmet eylesin" meâlinde duâdır. |
| RAHİMEHUMULLAH: | "Allah onlara rahmet eyleye" meâlinde duadır. |
| SAHİME: | Zayıf dişi deve. |
| SAHİMET: | Kin, çekememezlik. * Hased. |
| VAHİME: | Vehim veren, vesvese veren. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİMEM : | (Himmet. C.) Himmetler. |
| HİM : | Huy, mizac, tabiat. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |