Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HÜCCET-İ DÂFİA: | Bir şeyi isbata değil, ancak taleb ve iddiayı defetmeğe yarıyan hüccet. |
| İçerisinde 'HÜCCET-İ DÂFİA' geçenler | |
| İçerisinde 'HÜCCET-İ DÂFİA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HÜCCET-İ KASIRA : | Şahsa mahsus olup başkasına taâlluk etmeyen hüccet. |
| HÜCCET-ÜL İSLÂM : | İslâmın delili, hücceti. (Bak: İmâm-ı Gazâli) |
| HÜCCET : | Senet. Vesika. Delil. Bir iddiânın doğruluğunu isbat için gösterilen resmi vesika. * Şâhid. |
| HÜCCAB : | (Hâcib. C.) Perdeciler. * Kapıcılar. |
| HÜBAŞE : | (C.: Hübâşât) Kesbetmek, kazanmak, çalışmak. |