Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HÜMAM: | Himmetli. Bir işe sıkı sıkıya sarılıp o işi bitiren. Sahi ve civanmerd. Aslan. Büyük ve sağlam. |
| İçerisinde 'HÜMAM' geçenler | |
| İBN-İ HÜMAM: | (Hi: 788-861) Hanefî fukahasından meşhur bir zattır. Şer'î ilimlerde, edebiyatta mütehassıs idi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HÜMA : | (İki kişiye işaret olan zamir) O ikisi. |
| HÜM : | Onlar. (Bak: Şahıs zamiri) |
| HÜBAŞE : | (C.: Hübâşât) Kesbetmek, kazanmak, çalışmak. |