Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HÜSNÎ: | Güzelliğe dâir. Güzelliğe âit ve müteallik. |
| HÜSNİYYAT: | Güzel olan hususlar. |
| İçerisinde 'HÜSNÎ' geçenler | |
| HÜSNİYYAT: | Güzel olan hususlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HÜSNİYYAT : | Güzel olan hususlar. |
| HÜSN : | (Hüsün) Güzellik. İyilik. Eksiksizlik. Cemal ile kemal. (Bak: Celal, Cemal)(Evet mevcudatta sebeb-i muhabbet olan hüsün ve ihsan ve kemal, Bâki-i Hakiki'nin hüsün ve ihsan ve kemalâtının işaratı ve çok perdelerden geçmiş zaif gölgeleridir; belki cilve-i esmâ-i hüsnânın gölgelerinin gölgeleridir. S.) |
| HÜSAM : | Keskin kılıç. |
| HÜBAŞE : | (C.: Hübâşât) Kesbetmek, kazanmak, çalışmak. |