Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİŞT: | Eskiden kullanılan, kısa el mızrağına benzer bir savaş âleti. Daha ziyade Osmanlı ordularında bulunan bu silâh, özellikle hassa birliklerine verilirdi. |
| HÎŞTEN: | f. Kendi. |
| HÎŞTENDAR: | f. Kendine iyi bakan, sağlığını koruyan. |
| HÎŞTEN: | f. Kendi. |
| İçerisinde 'HİŞT' geçenler | |
| BEHİŞT: | f. Cennet. Ahirette iyi kulların gideceği mükâfat yeri. Adn. Firdevs. |
| BEHİŞT-İ GINÂ: | Cenab-ı Hak'tan başka hiç kimseye minnet etmeden hâsıl olan saadet, cennet. Gına ve istiğnânın cenneti. |
| BEHİŞT-HIRÂM: | f. Cennete gitmiş. |
| BEHİŞTÎ: | f. Behiştle ilgili, cennetlik. |
| BEHİŞT-NİŞİN: | f. Cennette oturan. |
| BEHİŞT-ZÂR: | f. Cennet gibi yer. |
| BEHİŞT-ZÂR: | f. Cennet gibi yer. |
| BEHİŞT-NİŞİN: | f. Cennette oturan. |
| BEHİŞTÎ: | f. Behiştle ilgili, cennetlik. |
| CÂ-Yİ BEHİŞTÎ: | Cennet gibi yer. |
| CÂ-Yİ BEHİŞTÎ: | Cennet gibi yer. |
| DEHİŞT: | f. İttifak, ittihad, birlik. * Bir tarzda hareket, aynı şekilde hareket. |
| DERHİŞTE: | f. Cömertlik, sehavet. |
| HÎŞTEN: | f. Kendi. |
| HÎŞTENDAR: | f. Kendine iyi bakan, sağlığını koruyan. |
| HÎŞTEN: | f. Kendi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HÎŞTEN : | f. Kendi. |
| HÎŞ : | (C.: Hişân) f. Akraba. Aynı soydan olan. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |