Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİBA: | Bahşiş. Kadına kocasından kalan hisse. Vergi. |
| HİBA: | (C.: Ahbiye) Abadan veya keçeden yapılmış göçebe çadırı, oba. |
| HİBAB: | Dostluk, sevmek. (Bak: Hubb) (Habb. C.) Tohumlar, taneler. Haplar. |
| HİBAB: | Neşat, sevinç, sürur. |
| HİBAK: | Yarpuz otu. Yelmek. |
| HİBAL: | (Habl. C.) Urganlar. İpler, halatlar. |
| HİBALE: | (C.: Habâil) Maddi ve manevi şeylerde tuzak, ağ. Kement, bağ. |
| HİBALE-İ İZDİVAC: | Evlilik bağı. |
| HİBALE-İ TELBİSAT: | Gizli, kamufleli tuzak. |
| HİBAS: | Su bendi. |
| HİBAT: | (Hibe. C.) Bağışlar, hibeler. |
| İçerisinde 'HİBA' geçenler | |
| HİBAB: | Dostluk, sevmek. (Bak: Hubb) * (Habb. C.) Tohumlar, taneler. * Haplar. |
| HİBAB: | Neşat, sevinç, sürur. |
| HİBAK: | Yarpuz otu. * Yelmek. |
| HİBAL: | (Habl. C.) Urganlar. İpler, halatlar. |
| HİBALE: | (C.: Habâil) Maddi ve manevi şeylerde tuzak, ağ. * Kement, bağ. |
| HİBALE-İ İZDİVAC: | Evlilik bağı. |
| HİBALE-İ TELBİSAT: | Gizli, kamufleli tuzak. |
| HİBAS: | Su bendi. |
| HİBAT: | (Hibe. C.) Bağışlar, hibeler. |
| İNHİBAS: | Vakıf namına malı hapsetme. * Nefes tutulma. |
| İNHİBAT: | Yukarıdan aşağı inme. |
| MÜREHHİBÂNE: | f. Korkuturcasına. |
| RAHİBAN: | (Râhib. C.) Râhibler. Keşişler. |
| SÂHİBAT: | (Sâhibe. C.) Kadın sâhibler. |
| TERHİBÂT: | (Tehrib. C.) Çok korkutmalar. |
| TERHİBAT: | (Terhib. C.) Hal ve hatır sormalar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİBAB : | Dostluk, sevmek. (Bak: Hubb) * (Habb. C.) Tohumlar, taneler. * Haplar. |