| Kelime | Anlam |
|---|
| HİBB: | Kurnaz, aldatıcı, hileci kimse. |
| HİBB: | Seven. Dost. Muhabbet eden, arkadaş. |
| HİBBAN: | (Hibb. C.) Mahbublar, sevgililer. |
| HİBBE: | (C.: Hibeb) Yırtık ve eski kumaş parçası. Paçavra. |
| İçerisinde 'HİBB' geçenler |
|---|
| AHİBBA: | Dostlar, arkadaşlar. (Bak: Habib) |
| EAZZ-İ AHİBBÂ: | Dostların en azizi. |
| EHABB-I EHİBBA $: | Dostların, ahbabların en sevgilisi. |
| EHİBBA: | (Habib. C.) Habibler, dostlar, sevgililer. |
| HİBBAN: | (Hibb. C.) Mahbublar, sevgililer. |
| HİBBE: | (C.: Hibeb) Yırtık ve eski kumaş parçası. Paçavra. |
| MUHİBB: | Seven. Muhabbet eden. Dost. Hayrı isteyen. |
| MUHİBBAN: | f. (Muhibbin) Dostlar. Muhabbet edenler. Sevilenler. Sevgi besleyenler. Bir kimsenin taraflıları. |
| MUHİBBANE: | f. Severek. Dostça. Dosta yakışır surette. |
| MUHİBBE: | Kadın sevgili. Kadın dost. |
| MUHİBBÎ: | Muhibb ile alâkalı. * Kanuni'nin nazımda kullandığı mahlâs. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| HİBBAN : | (Hibb. C.) Mahbublar, sevgililer. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |