Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİBEK: | (C.: Hubük) Rüzgârın lâtif estiği zaman denizde veya kumda meydana getirdiği yol yol kırıntılar ve dalgacıklar. Saçların kıvırcıklığından hâsıl olan dalgalanmalar. Kelimenin aslı olan "habk" sıkı bağlayıp muhkem kılmak; ve kumaşı sıkı, sağlam ve üzerinde san'at eseri zahir olacak vecihle güzel bir zemin üzere dokumak mânasına gelir. (E.T.) |
| İçerisinde 'HİBEK' geçenler | |
| İçerisinde 'HİBEK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİBE : | Bağışlamak. Parasız ve karşılıksız vermek. Bağışlanan şey. * Hal ve şân. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |