Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİCAB: | Perde. Örtü. Hâil. Utanma. Kendini kusurlu bilip insanlar arasından çekilmek. Men'etmek. Allah ile kul arasındaki perde. Setretmek. Gizlemek. |
| HİCAB-I ÇİHRE: | Yüz örtüsü. |
| HİCAB-I EBR: | Bulut perdesi. |
| HİCAB-I HÂCİZ: | (Hicab-ı sadr) Tıb: Göğüs ile karın uzuvlarını birbirinden ayıran perde, zar. Diyafram. |
| HİCAB-I KALB: | Kalbin boşlukları arasındaki zarların her biri. |
| HİCAB-I MEŞİMÎ: | Rahim zarı. Ana rahminde cenini saran zar. |
| HİCAB-I MÜSTABTIN: | Tıb: Plevra. |
| HİCABAT: | (Hicab. C.) Perdeler. Tılsımlar. |
| HİCAB-AVER: | f. Hicab verici, utandırıcı. |
| HİCABET: | Kapıcılık. Perdecilik. Teşrifatçılık, mabeyncilerin mesleği. Saray memurluğu. Ortaçağ islâm devletlerinde vezirlik. Kâbe perdeciliği. |
| HİCABÎ: | Zar ve perde ile alâkalı ve ona müteallik. Perde ve örtüye âit. Mahcub. Utangaç. |
| İçerisinde 'HİCAB' geçenler | |
| BÎ-HİCAB: | Hicabsız, perdesiz, âşikâr olarak. |
| HETK-İ HİCAB-I İSMET: | Namus perdesini yırtma. |
| HİCAB-I ÇİHRE: | Yüz örtüsü. |
| HİCAB-I EBR: | Bulut perdesi. |
| HİCAB-I HÂCİZ: | (Hicab-ı sadr) Tıb: Göğüs ile karın uzuvlarını birbirinden ayıran perde, zar. Diyafram. |
| HİCAB-I KALB: | Kalbin boşlukları arasındaki zarların her biri. |
| HİCAB-I MEŞİMÎ: | Rahim zarı. Ana rahminde cenini saran zar. |
| HİCAB-I MÜSTABTIN: | Tıb: Plevra. |
| HİCABAT: | (Hicab. C.) Perdeler. * Tılsımlar. |
| HİCAB-AVER: | f. Hicab verici, utandırıcı. |
| HİCABET: | Kapıcılık. Perdecilik. * Teşrifatçılık, mabeyncilerin mesleği. Saray memurluğu. * Ortaçağ islâm devletlerinde vezirlik. * Kâbe perdeciliği. |
| HİCABÎ: | Zar ve perde ile alâkalı ve ona müteallik. Perde ve örtüye âit. * Mahcub. Utangaç. |
| HUMRET-İ HİCÂB: | Hayâdan, utanmaktan hâsıl olan kırmızılık. |
| KEZZAB-I BÎ-HİCAB: | Utanmaz ve hayâ etmez yalancı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİCAB-I ÇİHRE : | Yüz örtüsü. |
| HİCA : | Bulmaca, bilmece. |
| HÎC : | Deveyi azarlama ve zecir sesi. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |