Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİCRİ': | Uzun boylu ahmak erkek. Tazı, köpek, kelp. |
| İçerisinde 'HİCRİ'' geçenler | |
| İçerisinde 'HİCRİ'' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİCRÎ : | Hicrete ait ve müteallik. |
| HİCR : | (Hicir) Men'etmek, bırakmak. * Şer'an haram olan şey. * Semud Kavmi'nin bulundukları vadinin ismi. (Bak: Hacr) |
| HÎC : | Deveyi azarlama ve zecir sesi. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |