Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİDAYET-EDÂ: | f. Hidayete sebeb olan. Hidayet verici. |
| İçerisinde 'HİDAYET-EDÂ' geçenler | |
| İçerisinde 'HİDAYET-EDÂ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİDAYET : | Doğruluk. İslâmlık. Hakkı hak, bâtılı da bâtıl olarak görüp doğru yola girmek. Dalâletten ve bâtıl yoldan uzaklaşmak. |
| HİDAYE : | Çaylak kuşu. |
| HİDA' : | Hile. Düzen kurmak. Aldatmak için yapılan oyun. |
| HİD' : | Koyunlar ürküp dağıldıklarında, onları durdurmak için söylenen bir kelimedir. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |