Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİDB: | Arkası yumru kimse, kambur. |
| HİDBAR (HİDBÎR): | (C.: Hadâbir) Zayıflığından arkasında eti kurumuş deve. |
| İçerisinde 'HİDB' geçenler | |
| HİDBAR (HİDBÎR): | (C.: Hadâbir) Zayıflığından arkasında eti kurumuş deve. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİDBAR (HİDBÎR) : | (C.: Hadâbir) Zayıflığından arkasında eti kurumuş deve. |
| HİD' : | Koyunlar ürküp dağıldıklarında, onları durdurmak için söylenen bir kelimedir. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |