Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİKMET-ŞİNAS: | f. Hikmet bilen. |
| İçerisinde 'HİKMET-ŞİNAS' geçenler | |
| İçerisinde 'HİKMET-ŞİNAS' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİKMET-İ AMELİYE : | Pratik bilgi. |
| HİKMET : | İnsanın, mevcudatın hakikatlerini bilip hayırlı işleri yapmak sıfatı. Hakîmlik. Eşyanın ahvâlinden, hârici ve bâtini keyfiyetlerinden bahseden ilim. (Buna İlm-i Hikmet deniyor) * Herkesin bilmediği gizli sebeb. Kâinattaki ve yaradılıştaki İlâhî gaye. * Ahlâka ve hakikata faydalı kısa söz. * Sır. * Bilinmeyen nokta. İlim, adâlet ve hilimin birleşmesinden doğan değerli sıfat. * Kuvve-i akliyenin vasat mertebesidir. Hakkı hak bilip imtisal etmek, batılı batıl bilip içtinab etmektir. * Allah'a itaat, fıkıh ve sâlih amel. * Akıl, söz ve hareketteki uygunluk. * Hak emre uymak. * Allah'ın yarattıklarında tefekkür. (Bak: Felsefe) |
| HÎK : | Tulum.HİK $ (Heykal-Heykam) : Devekuşunun erkeği. * İnce uzun. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |