Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİLAL: | Sâfi ve halis. Sıdk ile dostluk etmek. Ara. Aralık. Zaman ve vakit. İki şey arasına sokulmuş olan. Buluttan yağmurun çıktığı yer. Gr: Bir kelimenin aslını ve ondan türeyenleri gösteren tertip. Kulak ve diş karıştırmak gibi şeylerde kullanılan ucu sivri nesne. |
| HİLAL-İ SÜTUR: | Satırların aralığı. Satırlar ortası. |
| HİLÂL: | Yeni ay şekli. Yeni ay. Fık: Yay şeklinde görülen her yeni aya ve her ayın üçüncü gecesine kadar aya hilâl denir. 26 ve 27 nci gecelerdeki aya da hilâl, onda sonrakileri kamer denir. Cami kubbeleri ve minâre külâhları tepesine konulan alemlerin hilâl şeklinde olan uç kısmı. |
| HİLÂL-İ AHDAR: | Yeşilay. |
| HİLÂL-İ AHMER: | Kırmızı ay. Kızılay'ın önceki ismi. |
| HİLÂL-İ ÎD: | Bayram hilali. Bayram edileceğinin anlaşılmasına sebeb olan hilâl. |
| HİLÂL-İ SAVM: | Oruç hilâli. Ramazanın geldiği kendisi görünmekle bilinen hilâl. |
| HİLÂLE: | Ay ağılı, hâle. |
| HİLÂL-EBRU: | f. Kaşı ay gibi olan. Hilâl kaşlı. Yeni ay gibi kaşı olan. |
| HİLALET: | Samimi dostluk. |
| HİLALÎ: | Yeni ay şeklinde olan. Bir yazı stili. |
| HİLALÎ SAAT: | Kalıbı gümüş olmayıp bakır veya tombak olan eski saatlere verilen addır. |
| İçerisinde 'HİLÂL' geçenler | |
| HİLAL-İ SÜTUR: | Satırların aralığı. Satırlar ortası. |
| HİLÂL-İ AHDAR: | Yeşilay. |
| HİLÂL-İ AHMER: | Kırmızı ay. Kızılay'ın önceki ismi. |
| HİLÂL-İ ÎD: | Bayram hilali. Bayram edileceğinin anlaşılmasına sebeb olan hilâl. |
| HİLÂL-İ SAVM: | Oruç hilâli. Ramazanın geldiği kendisi görünmekle bilinen hilâl. |
| HİLÂLE: | Ay ağılı, hâle. |
| HİLÂL-EBRU: | f. Kaşı ay gibi olan. Hilâl kaşlı. Yeni ay gibi kaşı olan. |
| HİLALET: | Samimi dostluk. |
| HİLALÎ: | Yeni ay şeklinde olan. * Bir yazı stili. |
| HİLALÎ SAAT: | Kalıbı gümüş olmayıp bakır veya tombak olan eski saatlere verilen addır. |
| İNHİLAL: | Çözülüp ayrılma. Dağılma. * Erime. * Münhal olma. |
| İNHİLAL-PEZİR: | f. İnhilali mümkün olan. Dağılabilen. Çözülebilen. Eriyebilen. |
| NECM Ü HİLÂL: | Yıldız ve ay. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİLAL-İ SÜTUR : | Satırların aralığı. Satırlar ortası. |
| HİLA' : | (Hil'at. C.) Hükümdar veya vezirler tarafından bir kimseye mükâfat olarak giydirilen kaftanlar, hil'atlar. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |