Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİLEKÂR: | f. Hileci, hilebâz. |
| HİLEKÂRANE: | f. Hilekârcasına, hile yapanlar gibi. |
| HİLEKÂRÎ: | f. Hilekârlık. |
| İçerisinde 'HİLEKÂR' geçenler | |
| HİLEKÂRANE: | f. Hilekârcasına, hile yapanlar gibi. |
| HİLEKÂRÎ: | f. Hilekârlık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİLEKÂRANE : | f. Hilekârcasına, hile yapanlar gibi. |
| HİLE : | Sed. Hâil. * Çare. * Maslahat ve hayırlı işlerde tedbirli ve tecrübeli olmak. * Aldatacak tarz ve tedbir. Fend. Mekir. Dabara. * Zeval ve intikal. * Sahtekârlık, yalancılık, düzenbazlık. |
| HİLA' : | (Hil'at. C.) Hükümdar veya vezirler tarafından bir kimseye mükâfat olarak giydirilen kaftanlar, hil'atlar. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |